| Subject: Ontheemd en eenzaam |
Author:
Iris
|
[
Next Thread |
Previous Thread |
Next Message |
Previous Message
]
Date Posted: 2/01/09 8:19:34
Lieve Allemaal,
In deze tijd van het jaar voel ik me altijd eenzamer dan anders, en helaas is dat na die dagen niet opeens weg, integendeel zelfs..
Maar het lijkt wel of het dit jaar nog erger is, ik heb een dak boven mijn hoofd, maar voel me er niet thuis. Wat is ‘thuis’ eigenlijk?
De laatste tijd is me veel bewust geworden, en ik voel me daar best eenzaam in, ook weer een gevoel van geen ‘thuis’ hebben, geen veilige haven om even beschutting te kunnen vinden wanneer ik dat nodig heb.
Ik schreef net een berichtje aan Beloved waarin ze het had over anonimiteit, en zo kom ik weer op een soort eenzame laag aan, het niet echt kunnen delen van je leed. De herinneringen die naar boven komen zijn afschuwelijk, en ik heb het gevoel dat woorden schrijven de lading niet meer dekken.
Ik heb dat afgelopen tijd ook vaak aan mijn therapeute verteld, dat ik wil en moet praten, dat die ellen lange brieven die ik haar eerst altijd schreef geen bevrediging meer geven en meerwaarde hebben voor alles wat ik voel. Soms wil ik juist niet schrijven, niet praten, maar gewoon begrepen worden door maar een enkel woord uit te kunnen spreken. Ik ben het steeds weer moeten uitleggen zo enorm zat.
Er zijn zo veel soorten praat/hulpgroepen in Nederland, voor als je depressief bent, voor andere psychische aandoeningen, voor alcohol en drugs verslavingen, voor verlies….
Ik wilde eens naar een avond van een vereniging voor ouders van overleden kinderen, maar ik was er niet welkom, terwijl ik toch ook rouw om mijn kinderen, maar mijn geschiedenis er om heen maakt het dan weer dat ik niet welkom ben daar. Dit deed zo veel zeer toen, dat ik me vervolgens weer terug trek. Ik wil zo graag gewoon zijn, maar het is de buitenwereld die je weer terug plaats in je hokje!! Maar dat mag je dan weer niet zeggen, want de buitenwereld weet niet beter en ík moet maar weer kijken hoe het anders kan, altijd ik die me moet aanpassen!
Ik zit in een oefengroep om meer contact te krijgen met je gevoel, maar ook daar is het hetzelfde, ik heb veel aan die groep, maar toch heb ik tegelijkertijd het gevoel dat ik, met hoe ik me nu voel, er niet thuis hoor, want je kan en mag niet uitleggen waarom iets moeilijk voor je is, althans, het mag wel, als het maar niet te afschuwelijk is want dat kunnen de medegroepsgenoten niet aan….
Wéér lik ik eenzaam mijn wonden..:-)
Nergens is er een groepje mensen waar ik me echt thuis kan voelen, begrepen kan worden, letterlijk gezien en gehoord kan worden. We hebben dit forum, en echt daar ben ik erg blij mee en dankbaar voor (ook al is hier schrijven ook zo’n voorbeeld van; “maar” letters op een scherm..), Ik mis zo iets van een echt lotgenoten contact. Mensen die weten waar je het over hebt, geen afkeurende of ongeloofwaardige blikken…:-)
En dan kan ik soms verdrietig en boos worden op mijn therapeute, die heeft wel zo haar groepjes en mensen waarmee ze over míjn afschuw kan praten, zij heeft haar uitlaatklep wel.
En ergens snap ik wel dat die intervisie en supervisie nodig is, maar tegelijkertijd maakt het me boos en verdrietig en voel ik me er zo eenzaam door, want ik zit op een eilandje waarvan zij geen weet heeft hoe dat voelt.
We zijn door een hel gegaan met deprogrammeren, een nieuwe tekst is: “je mag in vrijheid je stem gebruiken…”, maar waar dan???
Wie hoort er letterlijk mijn wanhoop in mijn stem, mijn gemis en vreselijke verdriet om mijn kinderen die en afschuwelijke dood zijn gestorven..
Waarom toch moet ik nog steeds in mijn hokje?
Ik voel me zo alleen, ontheemd en verlaten.
En het ergste is, dat het voelt alsof zwijgen toch het beste is, ik verdrag de opmerkingen niet meer, ik heb mijn best gedaan een weg te vinden in de “gewone”wereld, maar ik kan dat niet alleen.
De afschuwelijke “feest”dagen zijn voorbij, maar de nasleep is goed voelbaar, en terwijl de buitenwereld weer door gaat, voel ik me eenzamer dan ooit hier voor.
Mijn lijf haalt nog adem, maar psychisch ben ik (al) dood…:-)
Lieve groet van Iris
[
Next Thread |
Previous Thread |
Next Message |
Previous Message
]
| |
