Create a New Forum Admin Login Member Login Contribute to Voyager Search VoyForums Help Desk VoyForums Exchange VoyForums Directory/Categories VoyForums Homepage VoyForums News FAQ - Frequently Asked Questions

[ Login ] [ Main index ] [ Post a new message ] [ Search | Check update time | Archives: 1, 2, 3, [4] ]

Subject: En nu.. Author: Indira [ Next Thread | Previous Thread | Next Message | Previous Message ] Date Posted: 11:14:38 03/19/01 Mon Author Host/IP: NoHost/193.190.126.51 Nu durf ik zelf niet naar mijn mail kijken, ik moet ergens mee bezig zijn nu (dit dus), de les is te saai. Ik durf niet kijken omdat ik bang ben dat het hem niet meer kan schelen, omdat ik bang ben dat ik gelijk heb, omdat ik alles kapot maak, omdat hij misschien kwaad gaat zijn, omdat ik hem ga teleurstellen, omdat ik hem misschien ga kwetsen, en dat mag niet. Ik moet even aan mezelf denken, maar het gaat niet. Ik kan niet denken, voel me te suf, voel me geen vod, maar de overblijfselen ervan. Sompige stukjes stof, die muf ruiken, zo voel ik mij. Ik moet mijn draad oppakken, maar vind ze niet. Ik tast in het duister, ik begrijp je nu Belle als je dat zegt. Ik zie zwart voor mijn ogen, de wereld raast aan me voorbij en ik merk het niet eens. Ik leef in trance, verdoofd, ergens apart, alleen, op m'n eigen wereld van woede. Van teleurstelling. En ik moet het ergens kwijt, maar weet niet waar. Ik wil roepen, om me opgeluchter te voelen, maar ik krijg geen geluid uit mijn keel. Ik durf niet achter me kijken. Ik wil het vergeten. Ik wil er niet mee geconfronteerd worden, maar het komt steeds weer naar boven. Het moet weg, alles moet weg, mijn gedachten, de herinnering, want het maakt me kapot. Het maakt me nog minder dan een nul. Ik ben zwak, en wil het niet toegeven, ik wil niet toegeven dat ik eraan kapot ga, sorry Belle, sorry dat ik gisteren ben uitgevlogen, ik wil het niet. Sorry als ik jou hiermee kwets. Ik overleef dit. Ik moet dit overleven. Zo heb ik het geleerd, het enige wat overblijft van mijn vader, de enige nuttige levensles, overleven. Het zit me in het bloed, en ik mag niet falen, ik mag niet toegeven. Ik ben sterker dan dat, ik ben meer waard dan dat. Ik durf niet kijken.. ik ga nu kijken.. nee hij heeft nog geen tijd gehad, tenminste als het hem iets doet. Ik moest dit delen met hem, ik kon niet anders. Waarom voel ik me gebruikt? Waarom heb ik me laten gebruiken. Denk ik te ver? Denk ik verkeerd? Ik voel hoezeer ik antwoorden nodig heb, en het is verschrikkelijk om te weten dat die er niet gaan komen. Vraagtekens die moeten slijten met de tijd. Een lange tijd. Wat moet ik met mezelf beginnen? Ik durf niet meer in mezelf kijken, het duwt me enkel dieper. Belle, ik weet dat je er bent voor mij, bedankt. Maar ik kan het niet uiten, ik wil je vanalles vertellen, maar het komt er niet uit, alleen op deze manier. Ik wil met je praten maar weet nu al dat ik ga breken, ik voel me zo kwetsbaar op dit moment. Ik weet niet wat ik je moet vertellen. Dat je niet ongerust moet zijn. Maar dat kan ik je niet vertellen, want het gaat niet goed met me, en ik weet dat ik je binnenkort zeer hard ga nodig hebben, als ik met mezelf klaar ben. En ik hoop dat je me kan helpen. Ik hoop dat je je moed niet opgeeft, dat je geduldig gaat zijn met me, want dat heb ik nodig. Ik hoop dat je me mijn tijd geeft. Belle, ik zie je doodgraag xXx [ Next Thread | Previous Thread | Next Message | Previous Message ]

Replies:

[> Subject: Re: En nu.. Author: Isabelle [ Edit | View ] Date Posted: 11:27:21 03/19/01 Mon Author Host/IP: ncgent01.telenet-ops.be/213.224.83.70 Meisje, ik ben er altijd voor jou, altijd. EN ik wil geduld met je hebben, je bent mijn beste vriendin en je bent er ook altijd voor mij; En je moet je net verontschuldigen voor gisteren. Ik ben vorige week ook niet écht gemakkelijk met jou en mijn omgeving geweest. Ik weet dat het moeilijk is om toe te geven dat je zwak bent, dat je kwetsbaar bet. Ik weet het, ik begrijp je volledig daarin. Maar no matter what, je gaat er door moeten,je moet! Je mag je verdere leven niet laten bepalen dooor dit alles, al zal het het voor een deel wel doen. je verleden bepaalt wie je nu bent. Indira, je hebt zoveel te bieden en als je toch nog eens binnenin kijkt dan weet je het. Heel de situatie met Diederik is daar het zuiverste bewijs van. Je hebt al zoveel meegemaakt in je jonge leven en kijk eens waar je nu staat, de situatie met Diederik er niet bij gezien. Meisje, je hebt het op persoonlijk vlak al ver geschopt, verder dan je soms zelf beseft. Ik zie je doodgraag en ik ben op dii moment enorm trots op jou, ik vind het heel moedig van jou en ik zal er altijd voor je zijn, altijd.

[> [> Subject: Re: En nu.. Author: Indira [ Edit | View ] Date Posted: 11:29:22 03/19/01 Mon Author Host/IP: NoHost/193.190.126.34 Op het moment gaat het nog met mij. Ik heb nog niet naar mijn mail gekeken, ga daar ook nog effe mee wachten. Tot na de pauze, dan heeft hij tijd genoeg gehad. Als er dan geen antwoord is, weet ik in welke mate ik mijn vermoedens en gedachtenloop moet bevestigen.

[> [> [> Subject: Re: En nu.. Author: Indira [ Edit | View ] Date Posted: 11:31:05 03/19/01 Mon Author Host/IP: NoHost/193.190.126.34 Heb toch al gekeken, nee, nog niets. De minuten gaan nu ongeloofelijk traag voorbij. Zou het hem niet kunnen schelen? Zou ik zo weinig voor hem betekenen?

[> [> [> [> Subject: Re: En nu.. Author: Indira [ Edit | View ] Date Posted: 12:12:08 03/19/01 Mon Author Host/IP: NoHost/193.190.126.45 En nu is de pijn verzacht. Ik heb het kunnen delen, met die persoon waarmee ik het moest delen.