VoyForums
[ Show ]
Support VoyForums
[ Shrink ]
VoyForums Announcement: Programming and providing support for this service has been a labor of love since 1997. We are one of the few services online who values our users' privacy, and have never sold your information. We have even fought hard to defend your privacy in legal cases; however, we've done it with almost no financial support -- paying out of pocket to continue providing the service. Due to the issues imposed on us by advertisers, we also stopped hosting most ads on the forums many years ago. We hope you appreciate our efforts.

Show your support by donating any amount. (Note: We are still technically a for-profit company, so your contribution is not tax-deductible.) PayPal Acct: Feedback:

Donate to VoyForums (PayPal):

[ Login ] [ Contact Forum Admin ] [ Main index ] [ Post a new message ] [ Search | Check update time | Archives: 1, 2, [3], 4 ]

[ Next Thread | Previous Thread | Next Message | Previous Message ]

Date Posted: 15:42:20 02/27/02 Wed
Author: จุ๋ม
Subject: hzgg 6,7,8

Part 6
ไทเฮาพูดไปก็สังเกตุเห็นว่าที่มือของฟงฟง มีรอยถลอกจึงถามว่า ฟงฟงนี่เจ้าไปทำอะไรมา ทำไมที่มือถึงมีรอยถลอกเต็มไปหมด สาวใช้ของนางจึงทูลไทเฮาว่า ในขณะที่แม่นางฟงฟงกำลังหาซื้อของฝากให้ไทเฮาอยู่บังเอิญนางโดนพวกขโมยกระชากถุงเงินไปเพค่ะ ไทเฮาได้ยินดังนั้นก็ตกใจ ตายจริงแล้วเจ้าเป็นอะไรมากหรือเปล่า เห็นมั้ยข้าบอกแล้วว่าให้เจ้าพาทหารติดตามไปด้วยเจ้าก็ไม่เชื่อ แล้วดูสิพอออกไปเจ้าก็ต้องไปเจอกับเรื่องแบบนี้ซะแล้ว ไทเฮาพูดอย่างเป็นห่วง ฟงฟงเห็นดังนั้นจึงตอบไปว่า ไทเฮาอย่าทรงห่วงไปเลยเพค่ะ ถึงแม้ว่าหม่อมฉันจะโชคร้ายไปเจอกับเจ้าหัวขโมยแต่ว่าหม่อมฉันก็ยังโชคดีที่มีคนช่วยจัดการกับเจ้าขโมยคนนั้น เขาช่วยจับขโมยและยังเอาถุงเงินมาคืนให้หม่อมฉันด้วยล่ะเพค่ะ ไทเฮาได้ยินดังนั้นจึงถามว่า แล้วเขาเป็นใครกันข้าอยากจะให้รางวัลกับเขาสักหน่อย ฟงฟงจึงตอบว่า หม่อมฉันก็ไม่ทราบเหมือนกันเพค่ะว่าเขาเป็นใคร ดูเหมือนเขาจะรีบกลับไปไหน ก็เลยยังไม่ได้ถามชื่อและไม่ทันได้กล่าวขอบคุณเขาด้วย ฟงฟงพูดไปในใจก็นึกอยากจะพบชายหนุ่มคนนั้นอีกสักครั้ง ทางด้านของเสี่ยวเยี่ยนจื่อหลังจากเดินเล่นชมตลาดและหาของฝากเรียบร้อยแล้ว ก็พากันเดินทางกลับเข้าวัง ทันทีที่ฮ่องเต้เสร็จกลับถึงวังก็พาพวกเสี่ยวเยี่ยนจื่อ หย่งฉี จื่อเว่ย เอ่อคังและฉิ่งเอ๋อไปเข้าเฝ้าถวายบังคมไทเฮาที่ตำหนักฉือหนิง
ที่ตำหนักฉือหนิง
พวกเจ้ากลับกันมาแล้วหรือ ไทเฮาทรงถาม พวกเจ้าไม่อยู่ในวังหลายวัน ข้าคิดถึงพวกเจ้ามากเลยยังดีที่มีฟงฟง อยู่เป็นเพื่อนคอยรับใช้ข้า ทำให้ข้าคลายความเหงาได้มากเลย ฟงฟงนางเป็นหลานสาวของฮองเฮาพ่อแม่ของนางเพิ่มจะเสียชีวิตนางจึงเหลือตัวคนเดียวฮองเฮาก็เลยรับนางเข้าวังและส่งนางมารับใช้ข้าในระหว่างทีฉิงเอ๋อไม่อยู่ ไทเฮาแนะนำ ถวายบังคมฝ่าบาท องค์ชายห้า องค์หญิงหวนจู องค์หญิงจื่อเว่ย และราชบุตรเขยเพค่ะ องค์ชายห้ามองเห็นฟงฟง จึงนึกขึ้นได้ ที่แท้นางก็คือคนที่เขาได้ช่วยไว้ตอนไปเที่ยวที่ตลาดนั่นเอง เอ๊ะ! เจ้าคือคนที่ข้าเคยช่วยไว้ตอนที่ไปเที่ยวที่ตลาดนี่นา หย่งฉีทักขึ้น เพค่ะหม่อมฉันเอง หม่อมฉันยังไม่ได้ขอบพระทัยองค์ชายเลย ขอบพระทัยองค์ชายห้าเพค่ะ ที่ทรงช่วยหม่อมฉันไว้ ฟงฟงคุกเข่าขอบพระทัยองค์ชายห้า นี่เจ้าไปช่วยนางตอนไหนทำไมข้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย เสี่ยวเยี่ยนจื่อถามขึ้น ก็ตอนที่ข้าไปเดินหาซื้อของให้เจ้าไงหย่งฉีอธิบาย ที่แท้เจ้านี่เองที่เป็นคนช่วยฟงฟงไว้ ไทเฮากล่าวยิ้ม ๆ มันเป็นเรื่องบังเองเท่านั้นเองพะยะค่ะไทเฮา หย่งฉีตอบ พวกเจ้ากลับมาก็ดีแล้ว ถ้างั้นคืนนี้ทุกคนต้องอยู่ทานข้าวเย็นกับข้าที่นี่นะ แล้วพวกเจ้าก็ต้องเล่าเรื่องที่ไปเที่ยวข้างนอกให้ข้าฟังด้วย เสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า ไทเฮาเย็นนี้หม่อมฉันจะเล่าเรื่องที่พวกเราไปเที่ยวให้ไทเฮาฟังเองเพค่ะ มันเป็นการท่องเที่ยวที่สนุกมาเลยเพค่ะ แล้วฉิงเอ๋อก็พูดขึ้นว่า หม่อมฉันต้องขอบพระทัยไทเฮา ที่ทรงอนุญาติให้หม่อมฉันตามเสร็จออกไปเที่ยวด้วย หม่อมฉันรู้สึกตื่นเต้นมากเลย ได้พบได้เห็นอะไรมากมายที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อน ฉิงเอ๋อกล่าว ถ้างั้นเจ้าก็คงมีเรื่องสนุกมาเล่าให้ข้าฟังด้วยสินะฉิงเอ๋อ ไทเฮากล่าว แล้วในคืนนั้นพวกของเสี่ยวเยี่ยนจื่อต่างก็พลัดกันเล่าประสบการณ์ที่พบขณะที่ออกไปท่องเที่ยวให้ไทเฮาฟังกันอย่างสนุกสนาน หลังจากรับประทานอาหารค่ำเรียบร้อยแล้วทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปกลับไปพักผ่อน ในคืนนี้ทุกคนต่างก็นอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลียเพราะความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง มีเพียงฟงฟงเท่านั้นที่นางยังนอนไม่หลับ เพราะในใจของนางนั้นมีแต่ภาพขององค์ชายห้าปรากฎอยู่ ทำให้นางนอนกระสับกระส่ายคิดถึงแต่องค์ชายห้าทั้งคืน ที่แท้ท่านผู้กล้าหาญที่ช่วยข้าไว้ เขาก็คือองค์ชายห้าหรือนี่ ทำไมใจของข้าถึงได้เฝ้าคิดถึงแต่ท่านนะ เฮ้ย ฟงฟงรำพึงรำพันอยู่คนเดียว
ที่ตำหนักคุนหมิง
ฝ่าบาทเสร็จกลับมาแล้วใช่มั้ย ป้าหยง ฮองเฮาถาม เพค่ะ พอกลับมาถึงวังปุบก็พาพวกเด็ก ๆ พวกนั้นไปเข้าเฝ้าไทเฮาทันทีเลยเพค่ะ ฮองเฮาทำท่าคิด ถ้างั้นพวกเขาก็คงจะได้พบฟงฟงแล้วล่ะสิ ป้าหยงพรุ่งนี้เจ้าไปตามฟงฟงมาพบข้าที่ตำหนักหน่อยนะ ข้ามีเรื่องจะพูดกับนาง ฮองเฮาสั่ง เพค่ะ พรุ่งนี้เช้าหม่อมฉันจะไปตามฟงฟงมาเข้าเฝ้าฮองเฮาเอง พอพูดจบ ป้าหยงก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย
ในเช้าวันต่อมาฟงฟงก็มาเข้าเฝ้าฮองเฮาที่ตำหนักคุนหมิง ฟงฟงเจ้าสบายดีไหม ไทเฮาทรงเมตตาเจ้าหรือเปล่า ฮองเฮาถาม เพค่ะฮองเฮา ไทเฮาทรงเมตตาต่อหม่อมฉันมากเพค่ะ ฟงฟงตอบ ฮอง-เฮาได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มพอใจ เมื่อเช้าเจ้าได้เข้าเฝ้าฮองเต้แล้วใช่มั้ย พระองค์ทรงถามอะไรเจ้าบ้างมั้ย ฮองเฮาถาม เปล่าเลยเพค่ะ มีเพียงองค์ชายห้าเท่านั้นที่ทรงทักทายหม่อมฉัน ฟงฟงพูดไปก็หน้าแดงขึ้นมา ฮองเฮาทรงแปลกใจจึงถามว่า เจ้ารู้จักกับองค์ชายห้าด้วยเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ตอนที่เจ้าเข้าวังมาองค์ชายห้าก็ตามเสร็จฝ่าบาทออกไปข้างนอกแล้วนี่ ฟงฟงก้มหน้าลงตอบไม่กล้าสบตาฮองเฮาเพราะเกรงว่าฮองเฮาจะอ่านความรู้สึกของนางออก ฮองเฮาให้ป้าหยงเรียกฟงฟงมาพบที่ตำหนักพวกนางมีแผนอะไรกันหรือเปล่า คอยติดตามตอนต่อไป
Part 7

คือหม่อมฉันได้พบองค์ชายห้าตอนที่หม่อมฉันทูลลาไทเฮากลับไปเซ่นไหว้ท่านพ่อกับท่านแม่ที่บ้านเพคะ บังเอิญหม่อมฉันไปหาซื้อของที่ตลาดแล้วเจอพวกขโมยมาฉกถุงเงินของหม่อมฉันไป ยังโชคดีที่องค์ชายห้ามาช่วยหม่อมฉันได้ทันเวลาพอดีเพค่ะ ฟงฟงเมื่อพูดถึงองค์ชายห้าก็ยิ่งหน้าแดงหนักเข้าไปอีก ฮองเฮากับป้าหยงนั้นดูออกทันทีว่าฟงฟงจะต้องตกหลุมรักองค์ชายห้าเข้าแล้วแน่ ๆ และแล้ว สิ่งที่ฮองเฮาและป้าหยงต้องการมันก็เป็นจริงขึ้นมา พวกนางจึงเริ่มแผนการที่จะให้ฟงฟงแทรกเข้าไปในชีวิตคู่ของหย่งฉีและเสี่ยวเยี่ยนจื่อ แล้วฮองเฮาก็ถามฟงฟงว่า เจ้ารู้สึกยังไงกับองค์ชายห้า ฟงฟงนั้นเอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาและตอบคำถาม เจ้าตอบข้ามาตามความเป็นจริงจะดีกว่านะ ถ้ามันเป็นอย่างที่ข้าคิดไว้ ข้าอาจจะช่วยให้เจ้าได้สมหวังได้เป็นชายาอีกคนขององค์ชายห้าก็ได้นะ เพราะถึงไง เจ้าก็เป็นหลานสาวของข้าอาหญิงคนนี้จะช่วยทำให้ความฝันของเจ้าเป็นจริงขึ้นมาได้นะ จริงหรือเพค่ะฮองเฮา ฟงฟงถามฮองเฮาด้วยประกายตาที่มีความหวัง จริงสิ แต่ว่าเจ้าจะต้องทำตามที่ข้าบอกทุกอย่างนะ แล้วเจ้าก็จะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ อีกอย่างเจ้าจะต้องทำให้ไทเฮาโปรดปรานเจ้ามาก ยิ่งไทเฮาทรงโปรดปรานเจ้ามากเท่าไหร่ เจ้าก็จะยิ่งมีความหวังมากขึ้นเท่านั้น เพราะว่าตอนนี้เสี่ยวเยี่ยนจื่อก็เป็นคนโปรดของไทเฮาและฮ่องเต้ ดังนั้นเจ้าจะแพ้นางไม่ได้ ฟงฟงได้ยินดังนั้นในใจนางก็เลยรู้สึกอิจฉาเสี่ยวเยี่ยนจื่อขึ้นมา ฮองเฮาจึงพูดว่า ไม่เป็นไรข้าจะหาทางช่วยเจ้าอีกแรก และอีกคนที่จะช่วยทำให้เจ้าได้เป็นชายาอีกคนขององค์ชายห้าได้ก็คือไทเฮาไงล่ะ ฟงฟงได้ยินดังนั้นก็ดีใจมากรีบคุกเข่าลง ขอบพระทัยเพค่ะฮองเฮา หม่ออมฉันจะทำตามที่พระองค์สั่งทุกอย่างเลยเพค่ะ ฮองเฮามองดูฟงฟงที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่สมหวังแต่ว่าเจ้าคงเป็นได้แต่อนุขององค์ชายห้าเท่านั้นนะ เพราะฮ่องเต้ได้แต่งตั้งเสี่ยวเยี่ยนจื่อเป็นชายาขององค์ชายห้าไปแล้ว ฟงฟงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มและตอบไปว่า ไม่เป็นไรเพค่ะ ขอให้หม่อมฉันได้อยู่เคียงข้างองค์ชายห้าต่อให้หม่อมฉันต้องลดตัวเป็นเพียงอนุหม่อมฉันก็พอใจมากแล้วเพค่ะ ฮ่องเฮาได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มอย่างพอใจ แต่ว่าในใจของฟงฟงนั้น นางย่อมไม่ยอมเป็นเพียงอนุแน่ เพราะนางถือตัวว่านางมาจากตระกูลผู้ดี นางไม่มีทางที่จะตกเป็นเบี้ยล่างของเสี่ยวเยี่ยนจื่อเป็นแน่ ซึ่งฮ่องเฮาเองก็ดูออกว่าฟงฟงนั้นคิดอย่างไร เพราะนางเองก็รู้จักหลานสาวของนางคนนี้เป็นอย่างดีเหมือนกันแล้วพวกเขาก็เริ่มวางแผนการที่จะแยกเสี่ยวเยี่ยนจื่อออกจากองค์ชายห้า เพื่อให้ฟงฟงได้สมหวัง และเพื่อเป็นการกำจัดเสี่ยวเยี่ยนจื่อให้ออกไปจากชีวิตขององค์ชายห้า ฟงฟงซึ่งบัดนี้ในใจของนางมีแต่ความทะเยือทะยาน อิจฉาริษยา หวังที่จะครอบครององค์ชายห้า ในตำหนัก
คุมหมิงที่ ณ ห้องบรรทมของฮองเฮา ฮองเฮาเพค่ะ ทรงคิดว่าองค์ชายห้าจะโปรดฟงฟงหรือเพค่ะ เท่าที่หม่อมฉันเห็นถึงแม้ว่าฟงฟงจะมีรูปร่างหน้าตาที่งดงาม แต่ในใจขององค์ชายห้าก็คงจะมีแต่องค์หญิงหวนจูเท่านั้น พระองค์ไม่มีทางที่จะมองมาที่ฟงฟงเป็นแน่ ป้าหยงตั้งข้อสังเกตุ ฮองเฮาได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม แล้วพูดว่า มันก็แน่นอนอยู่แล้ว องค์ชายห้านะรักเสี่ยวเยี่ยนจื่อมาก ไม่งั้นคราวก่อนคงไม่ยอมสละตำแหน่งองค์ชายแล้วหนีไปกับนางหรอก ป้าหยงได้ยินก็ถามอย่างกังวลว่า ถ้างั้น
พวกเราจะทำยังไงดีล่ะเพค่ะ อีกอย่างคนอย่างองค์หญิงหวนจูก็คงจะไม่ยอมให้องค์ชายห้ามีภรรยาอีกคนแน่นอน ป้าหยงทำท่าคิดหนัก ป้าหยงเจ้าจะต้องช่วยข้าคิดหาวิธีทำให้องค์ชายห้ายอมรับฟงฟงให้ได้ หรือไม่ก็ต้องทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อออกไปจากวังหลวงให้ได้ เพราะถ้านางจากไปองค์ชายห้าก็จะต้องตามนางไปด้วยแน่ คราวนี้เขาก็จะได้พลาดจากตำแหน่งองค์รัชทายาท เท่ากับยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัวเลยทีเดียว แล้วฮองเฮากับแม่นมหยงก็ช่วยกันคิดหาแผนการณ์ที่จะกำจัดหย่งฉีกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อ
เช้าวันใหม่ ที่ตำหนักจิงหยาง หลังจากที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อกับหย่งฉีรับประทานอาหารเช้าเสร็จ เสี่ยวเยี่ยนจื่อก็ชวนหย่งฉีไปตำหนักซูฟาง เพราะวันนี้นางได้นัดกับจื่อเว่ยให้ไปเจอกันที่นั่น ระหว่างที่กำลังเสี่ยวเยี่ยนจื่อกับหย่งฉีกำลังเดินไปที่ตำหนักซูฟาง พวกเขาก็ได้พบกับฟงฟง ถวายบังคมองค์ชายห้าและองค์หญิงหวนจูขอจงทรงพระเจริญเพค่ะ ฟงฟงทำความเคารพ ซึ่งในใจนางก็คิดว่านางไม่อยากก้มหัวให้กับเสี่ยวเยี่ยนจื่อเลย อ้าวเจ้านั่นเอง หย่งฉีทักทาย ฟงฟงเจ้ามาทำอะไรอยู่แถวนี้ เสี่ยวเยี่ยนจื่อถามขึ้น ทูลองค์หญิงหม่อมฉันกำลังจะไปตำหนักฉือหนิงเพื่อรับใช้ไทเฮาเพค่ะ หย่งฉีได้ยินดังนั้นก็พูดขึ้นว่า ต้องขอบใจเจ้ามากนะ ที่เจ้าไปคอยอยู่รับใช้ไทเฮาในระหว่างที่พวกข้าไม่อยู่
เป็นวาสนาของหม่อมฉันเพค่ะ ที่มีโอกาสได้รับใช้ไทเฮา แล้วเสี่ยวเยี่ยนจื่อ ก็ชวนฟงฟงว่า ฟงฟงถ้าหากเจ้ามีเวลาว่างก็แวะไปที่ตำหนักซูฟางสิ ข้านัดกับจื่อเว่ยและเอ่อคังจะไปคุยกันที่นั่น อ้ออย่าลืมชวนฉิงเอ๋อมาด้วยล่ะ ฟงฟงได้ยินดังนั้นก็หาทางทีจะตีสนิทกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เพื่อจะได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับองค์ชายห้า ฟงฟงนั้นกำลังหาทางที่จะเข้าไปแทรกกลางระหว่างหย่งฉีกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อ นางจะทำได้สำเร็จหรือเปล่า เสี่ยวเยี่ยนจื่อจะรู้เท่าทันแผนการณ์ของนางหรือเปล่า แล้วจะนางจะมีวิธีรับมือกับฟงฟงอย่างไร คอยติดตามตอนต่อไป
Part 8

ขอบพระทัยเพค่ะที่ทรงชวนหม่อมฉัน หากหม่อมฉันมีเวลาจะไปเข้าเฝ้าองค์หญิงและอยู่เป็นเพื่อนคุยกับองค์หญิงด้วย ตั้งแต่เข้าวังมาไม่ค่อยจะมีเพื่อนเลยหม่อมฉันดีใจจริง ๆ ที่จะได้เป็นเพื่อนคุยเล่นขององค์หญิง เสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินดังนั้นก็พูดว่า ถ้าเจ้ามีเวลาว่างล่ะก็ไปหาข้าได้ที่ตำหนักจิง- หยางได้ตลอดเวลาเลยนะ ตั้งแต่จื่อเว่ยแต่งงานออกไป ฉิ่งเอ๋อก็ต้องอยู่คอยรับใช้ไทเฮา ส่วนหย่งฉีก็ต้องคอยติดตามเสร็จพ่อออกไปทำธุระบ่อย ๆ ข้าไม่ค่อยจะมีเพื่อนคุยเลย ดีใจจังที่เจ้าเข้ามาอยู่ในวัง ข้าจะได้มีเพื่อนคุยเพิ่มขึ้น ฟงฟงได้ยินดังนั้นนางก็รีบรับปากเสี่ยวเยี่ยนจื่อทันที เพค่ะองค์หญิงหากหม่อมฉันมีเวลาจะรีบมาหาองค์หญิงที่ตำหนักจิ่งหยางทันทีเลยเพค่ะ หย่งฉีได้ยินดังนั้นก็พูดว่า ดีเลยเสี่ยวเยี่ยนจื่อต่อไปมีฟงฟงมาอยู่เป็นเพื่อน ที่นี้เจ้าจะได้ไม่ต้องมาบ่นว่าเหงาอีก แล้วหย่งฉีก็พูดกับฟงฟงว่า ฟงฟงข้าฝากเสี่ยวเยี่ยนจื่อด้วยนะ มีเจ้ามาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อข้าจะได้ไม่ต้องห่วงว่านางจะเหงาอีก แล้วฟงฟงก็พูดกับองค์ชายห้าไปด้วยหัวใจที่พองโตว่า องค์ชายห้าทรงวางใจเถิดเพค่ะ หม่อมฉันจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับองค์หญิงหวนจูทุกวันเลย เพียงแค่ได้คุยกับองค์ชายห้าเพียงแค่นี้ ฟงฟงก็รู้สึกมีความสุขอย่างไม่เคยได้รับมาก่อน ฟงฟงยิ้มอย่างดีใจ ในที่สุดนางก็หาหนทางที่จะได้ใกล้ชิดกับองค์ชายห้าสำเร็จแล้ว และนางก็จะใช้โอกาสนี้หาทางทำให้ตัวเองได้เป็นชายาอีกคนขององค์ชายห้าให้ได้ และนางก็ยังจะอาศัยความเป็นเพื่อนกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เพื่อหาทางทำให้ฮ่องเต้โปรดปรานนางอีกคน ฟงฟงนั้นเป็นคนที่ฉลาดและมีเล่ห์เหลี่ยมมาก ทุกวันนางจะมาอยู่เป็นเพื่อนคุยเล่นของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ แล้วนางก็ยังไปตำหนักฉือหนิงทุกวันเพื่อรับใช้ไทเฮา และทำให้ไทเฮาโปรดปรานนาง วันนี้ขณะที่ฟงฟงมาเข้าเฝ้าไทเฮาบังเอิญ
ฮ่องเต้ก็กำลังประทับอยู่ที่ตำหนักฉือหนิงด้วย ฮ่องเต้เห็นฟงฟงมาก็พูดกับฟงฟงว่า ฟงฟงเจ้านี่ช่างเป็นเด็กดีจริง ๆ มีเจ้ากับฉิงเอ๋ออยู่เป็นเพื่อนคอยดูแลไทเฮาก็ทำให้ข้ารู้สึกสบายใจ ฮ่องเต้กล่าวชมฟงฟง ได้ยินมาว่าเจ้าไปอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อทุกวันเลยหรือ ฮ่องเต้ถามฟงฟง องค์หญิงทรงเมตตาหม่อมฉันมากเพค่ะ ทรงเป็นเพื่อนคนที่สองของหม่อมฉันนับตั้งแต่หม่อมฉันเข้าวังมา ก็มีท่านหญิงฉิงเอ๋อกับองค์หญิงหวนจูที่เป็นเพื่อนทำให้หม่อมฉันคลายจากความเศร้าเรื่องที่ต้องสูญเสียท่านพ่อกับท่านแม่เพค่ะ ฟงฟงทำหน้าเศร้าพยายามพูดให้ฮ่องเต้รู้สึกสงสารนาง
ไทเฮาบอกกับฮ่องเต้ว่า ฟงฟงเป็นหลานของฮองเฮา นางเพิ่งจะสูญเสียพ่อแม่ ทำให้ไร้ญาติขาดมิตรฮ่องเฮาจึงรับนางเข้าวัง แล้วให้มาอยู่รับใช้ข้าในขณะที่พวกเจ้าออกไปเที่ยวนอกวังคราวก่อน ฮ่องเต้ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกสงสาร และเห็นใจที่นางมีชะตากรรมเดียวกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อและฉิงเอ๋อ
วันนี้จื่อเว่ยเข้าวังมาหาเสี่ยวเยี่ยนจื่อ องค์หญิงจื่อเว่ยเสร็จ เสียงเสี่ยวกุ้ยจื่อดังขึ้น เสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินดังนั้นก็ดีใจ รีบเดินออกไปรับจื่อเว่ย จื่อเว่ย ดีใจจังเลยเจ้าน่ะไม่ได้เข้าวังมาหาข้าตั้งหลายวันแล้วนะ ดีนะนี่ที่มีฟงฟงมาอยู่เป็นเพื่อนคุยข้าไม่งั้นข้าต้องเหงาตายแน่ ๆ เลย เจ้านี่แย่จริง ๆ พอแต่งงานออกไปแล้วก็ลืมพี่สาวอย่างข้าไปเลยนะ เสี่ยวเยี่ยนจื่อพูดอย่างงอน ๆ จื่อเว่ยได้ยินก็ยิ้มพูดขึ้นว่า ข้าแต่งงานออกไปแล้วก็ต้องอยู่บ้านคอยดูแลปรนนิบัติพ่อแม่สามีสิ จะออกมาเที่ยวเล่นทุกวันได้ไงกัน เจ้าเองก็แต่งงานแล้วควรจะดูแลปรนนิบัติหย่งฉีให้ดีล่ะ ไม่งั้นถ้าเขาหาคนมาปรนนิบัติแทนเจ้าล่ะก้อ อย่ามาเสียใจร้องไห้ขี้มูกโปร่งล่ะ ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ เสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินก็หัวเราะพูดว่า หย่งฉีนะเหรอเขาไม่กล้าหาใครมาแทนที่ข้าหรอก ตั้งแต่เรื่องของไฉเหลียงคราวก่อนเขาก็เข็ดไม่กล้าเข้าใกล้ผู้หญิงอื่นอีกเลย เขากลัวหัวจะโนนะ แล้วนางก็หัวเราะคิดถึงตอนที่นางเอาหินปาหัวหย่งฉีเมื่อคราวที่ไปเที่ยวกับฮ่องเต้คราวก่อน ทำเป็นพูดดีไปถ้าวันไหนหย่งฉีเกิดไปพอใจใครขึ้นมาอย่ามาอ้อนให้ข้าช่วยก็แล้วกัน จื่อเว่ยพูดทีเล่นทีจริง ฮึ ! เจ้าไม่ต้องมาขู่ข้าหรอกข้าไม่กลัวหรอก เพราะข้ารู้ว่าเขาไม่มีทางรักใครได้เท่าข้าอีกแล้ว เสี่ยวเยี่ยนจื่อพูดอย่างมั่นใจเต็มที่ เอะทำไมวันนี้ฟงฟงถึงยังไม่มาซักทีนะ ทุกทีนางจะมาหาข้าแต่เช้าเลยนี่น่า เสี่ยวเยี่ยนจื่อพูดขึ้น คุณหนูฟงฟงมา เสียงเสี่ยวกุ้ยจื่อดังขึ้น องค์หญิงหวนจูทรงพระเจริญ องค์หญิงจื่อเว่ยทรงพระเจริญ ฟงฟงทำความเคารพองค์หญิงทั้งสอง ฟงฟงเจ้ามาแล้วหรือ ทำไมวันนี้เจ้าถึงมาช้านักล่ะ เสี่ยวเยี่ยนจื่อทักขึ้น ทูลองค์หญิงพอดีตอนเช้าหม่อมฉันอยู่ช่วยงานฮ่องเฮาก็เลยมาช้าเพค่ะ เอะองค์ชายห้าไม่อยู่ที่นี่หรอกหรือเพค่ะ ฟงฟงถามถึงหย่งฉีอย่างสนใจ ทำให้จื่อเว่ยสงสัยว่าทำไมนางถึงต้องถามถึงองค์ชายห้าด้วย เขาไม่อยู่หรอกเพราะต้องตามเสร็จพ่อออกไปธุระข้างนอกตั้งแต่เช้าแล้ว ฟงฟงรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้พบกับองค์ชายห้า จื่อเว่ยสังเกตุพฤติกรรมของฟงฟงไปด้วยความรู้สึกกังวลใจ เกรงว่าสิ่งที่นางคิดอยู่จะเป็นจริง สิ่งที่จื่อเว่ยกำลังกังวลคืออะไร และมันจะเป็นจริงขึ้นมาหรือเปล่าโปรดคอยติดตามชมตอนต่อไป

[ Next Thread | Previous Thread | Next Message | Previous Message ]
[ Contact Forum Admin ]

Forum timezone: GMT+6
VF Version: 3.00b, ConfDB:
Before posting please read our privacy policy.
VoyForums(tm) is a Free Service from Voyager Info-Systems.
Copyright © 1998-2019 Voyager Info-Systems. All Rights Reserved.