VoyForums
[ Show ]
Support VoyForums
[ Shrink ]
VoyForums Announcement: Programming and providing support for this service has been a labor of love since 1997. We are one of the few services online who values our users' privacy, and have never sold your information. We have even fought hard to defend your privacy in legal cases; however, we've done it with almost no financial support -- paying out of pocket to continue providing the service. Due to the issues imposed on us by advertisers, we also stopped hosting most ads on the forums many years ago. We hope you appreciate our efforts.

Show your support by donating any amount. (Note: We are still technically a for-profit company, so your contribution is not tax-deductible.) PayPal Acct: Feedback:

Donate to VoyForums (PayPal):

Login ] [ Contact Forum Admin ] [ Main index ] [ Post a new message ] [ Search | Check update time | Archives: 1[2] ]


[ Next Thread | Previous Thread | Next Message | Previous Message ]

Date Posted: 11:53:35 03/22/04 Mon
Author: Els.
Subject: mop (eigenlijk een raadseltje)

Op een dag, het was lente en de zon scheen, wandelde Konijntje door het bos. Een beetje verder kwam hij Konijntjekonijntje tegen. Konijntje vroeg: ‘Hé, Konijntjekonijntje, heb je geen zin om samen wat te wandelen door het bos? Het is zo’n prachtig weer!’ Waarop Konijntjekonijntje antwoordde: ‘Oké, das een goei idee!’ Dus wandelden ze samen verder.
Na een tijdje kwamen ze Konijntjekonijntjekonijntje tegen. Die vroeg aan Konijntje en Konijntjekonijntje: ‘Wat doen jullie hier in het bos?’ ‘Wij zijn aan het wandelen, heb je geen zin om mee te gaan?’ ,zeiden Konijntje en Konijntjekonijntje. ‘Ja! Heel graag!’, zei Konijntjekonijntjekonijntje, ‘ ik was me toch aan het vervelen.’ Dus Konijntje, Konijntjekonijntje en Konijntjekonijntjekonijntje wandelden samen verder door het grote bos.
Plots zagen ze Konijntjekonijntjekonijntjekonijntje lopen. Ze gingen naar hem toe en vroegen of hij geen zin had om met hen mee te wandelen. Hij had momenteel toch niks te doen, en het was ten slotte toch zo’n prachtig weer, dus hij wou wel mee. Konijntje, Konijntjekonijntje, Konijntjekonijntjekonijntje en Konijntjekonijntjekonijntjekonijntje waren al een tijdje aan het wandelen, toen ze opeens Egel tegenkwamen! (Wat een toeval was me dat toch! Egel! Die goeie ouwe Egel!) Ze maakten een babbeltje en toen besloot Egel om ook met hen mee te gaan. Dus Konijntje, Konijntjekonijntje, Konijntjekonijntjekonijntje, Konijntjekonijntjekonijntjekonijntje en Egel wandelden verder. Even later kwamen ze Egelegel tegen. Die wou ook wel met hen mee, dus wandelden ze nu met z’n zessen verder.
Tot ze opeens (u raadt het nooit!) Egelegelegel tegenkwamen in het bos. Konijntje, Konijntjekonijntje, , Konijntjekonijntjekonijntje, Konijntjekonijntjekonijntjekonijntje, Egel en Egelegel vroegen hem of hij met hen mee wou wandelen. ‘Ja!’ zei Egelegelegel tegen Konijntje, Konijntjekonijntje, , Konijntjekonijntjekonijntje,
Konijntjekonijntjekonijntjekonijntje, Egel en Egelegel en ze wandelden samen vrolijk verder.
Weer wat later kwamen ze –warempel!- Egelegelegelegel tegen. Die was ook op wandel, maar omdat alleen zo saai was besloot hij zich bij de hele bende aan te sluiten. Ze wandelden en wandelden en wandelden tot ze PLOTS…… aan een ravijn kwamen!! Die was méters breed en oneindig diep! Ze waren er allemaal van overtuigd dat ze er wel over zouden geraken, dus besloten ze het erop te wagen. Egelegelegelegel ging als eerste. Hij sprong, maar geraakte nog geen meter ver en belandde in de ravijn. Toen ging Egelegelegel eens proberen. Om er zeker van te zijn dat hij niet zoals Egelegelegelegel zou eindigen, nam hij eerst een aanloopje. Hij sprong… verder dan Egelegelegelegel had gesprongen, maar nog bijlange niet ver genoeg om aan de overkant te geraken en viel dus ook te pletter in de ravijn.
Daarna was het de beurt aan Egelegel. Die maakte nog een grotere aanloop als Egelegelegel en sprong toen op zijn hardst! Maar weer niet ver genoeg, dus ook hij was dood. Egel was er zeker van dat hij de overkant wel zou halen, maar nam toch maar een aanloop voor de zekerheid. Hij sprong Superhoog en Superver, maar een paar meter voor de overkant viel hij toch in de ravijn. Toen ging Konijntjekonijntjekonijntjekonijntje proberen. Hij nam een aanloop, maar net toen hij wou springen struikelde hij en viel dus ook te pletter in de ravijn. Konijntjekonijntjekonijntje was aan de beurt. Hij was er zeker van dat het met een hele grote aanloop wel zou lukken, dus hij ging ongeveer 500 m verder staan en begon dan op zijn snelst te lopen. Toen hij aan de rand was sprong hij zo ver hij kon, hij geraakte het verst van hen allemaal, maar nog net niet ver genoeg om aan de overkant te geraken, dus ook hij viel in de ravijn. Toen Konijntjekonijntje ging springen nam hij een nóg grotere aanloop. Hij sprong en kon nog net met zijn voorpoten de rand van de overkant raken, maar zó nipt, dat hij ervan gleed en ook neerstortte. Konijntje was nog de enige die over bleef, hij deed zijn uiterste best om toch aan de overkant te geraken. Hij nam een grote aanloop, sprong, en..... hij vloog.... en bleef vliegen.......en nóg verder .... en geraakte met gemak tot aan de overkant!
Hoe kwam dit?
































Hij had zijn NIKE AIR-schoenen aan.

[ Next Thread | Previous Thread | Next Message | Previous Message ]


Replies:


[ Contact Forum Admin ]


Forum timezone: GMT+1
VF Version: 3.00b, ConfDB:
Before posting please read our privacy policy.
VoyForums(tm) is a Free Service from Voyager Info-Systems.
Copyright © 1998-2019 Voyager Info-Systems. All Rights Reserved.